dinsdag 30 november 2010

Sint cadeau

Ik ben bezig een cadeau te maken voor een jongeman met het syndroom van Down. Met heel veel enthousiasme begon ik er aan. Ik weet dat hij van voetbal houd, maar ben opeens flink gaan twijfelen of het niet te kinderachtig is...
De voetbalspelertjes en Braziliaanse vlag zijn af, nou de naamslinger, voetballetjes en de Nederlanse vlag nog.
Zal ik het afmaken? Twijfel twijfel...

Pas na het maken kwam ik erachter dat Wesley Sneijder nr 10 heeft, en toevallig is het poppetje ook een stuk kleiner geworden dan de andere :-D


 Dit is het uiteindelijk geworden. Het was een groot succes,  hij was er helemaal mee in de wolken en pakte hem steeds weer tevoorschijn om er even naar te kijken en aan te voelen.



zondag 28 november 2010

Wichtelen

Wichtelen, ken je dat?
Stel je voor..........
Komen ze nog voor?.........
Die bijzondere momenten van opvonkende blijheid, van weldadige warmte, van dankbaarheid, die verrassingen in de vorm van kleine attenties teweeg brengen? Het is de periode van advent dat je bewust stilstaat bij je medemens en deze verrast of een beetje plaagt met een kadootje of iets anders om gedurende de koude donkere dagen extra lichtpuntjes aan elkaar te geven. Ieder jaar komen de Wichtelkabouters uit de Skandinavische landen om ons daar een beetje bij te helpen. De pracht van het Wichtelen is dat je iemand uit het niets kunt verrassen en dat de ander niet weet wie de Wichtel is. Dus heb je zin om iemand in je omgeving te Wichtelen, doe dat dan in het geheim. Je ondertekent alleen met “Je Wichtel”. In de loop van de jaren zullen steeds meer mensen gaan begrijpen hoe/wat dat Wichtelen nu precies is.
Iemand Wichtelen, de Wichtelkabouters vinden dat het mooiste wat er is. De belevenis “er is aan mij gedacht” geeft warmte en licht aan de mensen. Een eenvoudige verrassing uit het hart, te hooi en te gras door de weken heen gestrooid.
Je kunt ook Wichtelen met je team op het werk. Trek voor het eerste advent lootjes. Je bent dan tot Kerstmis vier weken lang het geheimzinnige, onzichtbare, onbekende Wichtelkaboutertje voor de persoon die je getrokken hebt en zelf wordt je ook weer verwend. Zo komt verwennen en verwend worden prachtig samen.
En zo spookt het in de Adventstijd vrolijk en liefdevol rond.

Je kunt het natuurlijk thuis bij en voor elkaar doen, maar je kunt elkaar ook via de post blijmaken. Bijvoorbeeld met af en toe een lief (anoniem!!!) kaartje, knutseltje, kadootje, gedichtje en ga zo maar door. Iemand die bij jou in huis woont kun je ook prima iets per post versturen, zo blijft het geheim wie het wichtelmannetje of -vrouwtje is.

Toen ik op bezoek ging bij een vriendin was het wichtelmannetje er toevallig ook net geweest.

dinsdag 23 november 2010

Lootjes trekken!

Ik heb het geluk dat ik mag re-integreren op een creabea-groep op een activiteitencentrum voor mensen met een verstandelijke beperking. Vanmorgen hebben we lootjes getrokken en vanmiddag gelijk maar even op stap geweest. Jeetje, wat kun je voor €5 weinig leuks halen zeg!
Dan maar wat grappige dingetjes kopen en er zelf wat leuks van freubelen!!
Dit is het geworden:


De voorkant. Het engeltje en de kerstbal direct naast het waxinelichtje zijn zelfgemaakt.



De achterkant. Ze heeft zulke schattige vleugeltjes vind ik!
Volgens mij staat een witte combinatie wel bij een ieders interieur. Toch?!
Nou hopen dat de persoon die ik getrokken heb zelf niet blogt en/of hier komt...
De foto's zijn ietwat overbelicht, maar het staat zo gezellig en warm, op een donker plekje!

zondag 21 november 2010

Beschermengel

Gisteren de najaarsmarkt van de Vrije school in Meppel bezocht. Daar heb ik prachtige lontwol in blauwtinten en een grote streng witte wol gekocht. Dat moest natuurlijk meteen verwerkt worden.
De beschermengel is geïnspireerd op de engelen van Softearthart

donderdag 18 november 2010

Meneer Uil verteld


Op een mooie zomerse dag liep kabouter Joep door het glooiende landschap, vlakbij zijn huis.
Het was heerlijk warm en genietend liep hij door een veld met de mooiste wilde bloemen.
Midden in het veld stond een grote oude appelboom,
Met wel 100 appels er in.
En kijk daar eens! Wat ligt er in het gras?
Een heerlijke sappige appel, dat word smullen!

Het houten lijstje heb ik afgelopen zomer in Tsjechië gekocht. Zó snoezig! Ik was er direct verliefd op.
Het schilderijtje is ongeveer 4 bij 6 centimeter.

Vanavond ook even het baby'tje aangepast. Ik heb hem een dikke centimeter ingekort, want hij was in verhouding veel te lang(zie foto in blog 'Al mijn schatten').Vind hem nu nog wel aan de lange kant eigenlijk...

dinsdag 16 november 2010

Al mijn schatten!

Op de volgende foto's zie je enkele dingen wat ik tot nu toe gemaakt heb. Met name naaldvilt-projectjes (wolprikken).

Mijn allereerste wolproject was dit vrouwtje, ze heeft een baby in haar armen en een kindje naast haar.
Vooraan staat 2 wiegjes met kabouterkindjes, mijn eerste viltprojectje van ongeveer 3 maand geleden. Het was een pakketje. Nu vind ik het veel leuker om zelf te ontwerpen.
Seizoenstafel. Ook voor het eerst.
Mijn levenskast, met alle verzamelde boeken, stenen, (natuur)schatten en zelfgemaakte/gekregen herinnerdingen. Iemand hoeft maar 1 minidingetje te verplaatsen en ik heb het meteen door ;)
Dat is dan ook heiligheidsschennis. Als er brand uitbreekt is de kast(na hond en vriendlief 1 van de eerste dingen die ik ga redden.
Close-upje
Toen mijn lieve boxer overleed in september heb ik hem niet lang daarna geprikt van wol. Alle witte vlekken en het iets uitstekende tongetje maken dat hij er best veel op lijkt. Iedereen weet meteen dat hij het is. Best trots, op zo'n tweede projectje (na het vrouwtje met de kindjes). Het had ook best een heel therapeutische werking op het verwerken van het verlies.
Het paddenstoeltje links hebben we gekocht tijdens een vakantie in Frankrijk, het uiltje ernaast komt uit de wegggeefwinkel Deventer, Merlijn het tovenaartje heb ik gemaakt met boetseerklei en geverfd met waterverf.
Het uiltje in de boomstronk komt uit de kringloopwinkel. Het vrouwtje bovenop is een wintervrouwtje, gemaakt van wol. Mijn derde projectje.
Nog een close-upje. We hebben iets met Amenita Muscaria's zoals je ziet (de rood met wit gestipte paddenstoel)
(edel)stenen van over de hele wereld. De meeste uit Frankrijk, alles in het mandje uit Zuid Afrika, de houten en kralen beeldjes en het blikken auto'tje komen ook uit Zuid Afrika
regenboogvrouwtje wat zich aan een kristal vasthoud.
vooraanzicht.
Hen heb ik gisteravond gemaakt. Wolprikken is echt mijn favoriete bezigheid op het moment. Zó heerlijk ontspannen!
Het herdenkingsplekje voor mijn lieve oma en hondje die afgelopen jaar zijn overleden. Het ronde ornament is de urn waar de as van Noë in zit.
Zagen zagen, wiedewiedewagen.... Héél lang bezig geweest met takken in plakjes zagen. Een project van 4 jaar geleden. Ongeveer de helft in grootte koste bij de Intratuin destijds bijna €100... Dat kon ik natuurlijk prima zelf!

Dit was het even voor nu. De rest van mijn verzameling laat ik een andere keer zien
Tot de volgende keer! Liefs, Yvonne

zondag 7 november 2010

Puur: Jet Nijhuis over Spelen

Puur: Jet Nijhuis over Spelen: "Een prachtig stuk van Jet Nijhuis (opvoedingsdeskundige en coach voor leerkrachten) over Spelen: Laatst had ik met een paar ouders een gesp..."

zaterdag 6 november 2010

Mijn allereerste blog!

Ik ben dus Yvonne, 26 zomers jong, samenwonend in Zwolle met mijn schatje Arjan en hondje Zenna en werkzaam in de gehandicaptenzorg. Momenteel ben ik herstellende van een burnout. Een mooie kans om het roer om te gooien en dat ga ik doen in de vorm van een (antroposofisch)kleinschalig kinderdagverblijf aan huis. Rustigaan ben ik bezig met alles daar om heen: een nieuw, fijn huis vinden (moeilijk!), alles op een rij zetten en alvast genieten van alles wat de antroposofie te bieden heeft. Die wereld is voor mij nieuw, maar het voelt alsof ik thuis ben gekomen. Eindelijk!
Op deze blog laat ik zien hoe ik in het leven sta, wat mij bezig houd en vooral, wat freubel ik allemaal in elkaar.