zondag 25 december 2011

Er is een kindeke...

Op de valreep nog wat kerstversiering aangebracht
De Engel die waakt over het kindeke
Maria en Josef nog onderweg naar de stal

Het kindeke is geboren

Wat vinden jullie van de radiatorombouw?
Zelf gemaakt samen met lief


De andere radiator
 Missen jullie ook zo dat kerstgevoel?
Ik kan normaal zo genieten van de sfeer, de lichtjes, de films en Serious Request op tv, de boom(die er bij ons dit jaar nog niet staat omdat het huis nog niet helemaal klaar is), de kou buiten en de warmte binnen.
Wat het is weet ik niet, maar 'het gevoel' is er niet.
Ligt het aan het weer? Het bioritme van de natuur wat in de war lijkt?
Waarschijnlijk komt het bij ons door de verhuizing.
Al bijna 2 maanden zijn we nu aan het klussen, maar het einde is in zicht.
Eindelijk kan ik mijn mooie spulletjes een plekje gaan geven.
Op een paar klusjes is het huis klaar.
De tuin komt in een later stadium.

Nu nog een tekst over de tijd van de heilige nachten waarin we nu leven.
(Gekopieerd van Antroposofie en het kind)

De 13 heilige nachten zijn de nachten tussen 24 december en 6 januari, tussen kerstavond en 3 koningen. In deze nachten wordt je leven voor de komende 12 maanden bepaald. Dromen in deze nachten zouden ook echt in vervulling gaan...

Wanneer je verbonden bent met de opgang en ondergang van de zon dan kun je ervaren dat het tijdstip dat de zon opkomt steeds later wordt tot de kortste dag, Dan komt er een tijd dat de zon steeds op dezelfde tijd lijkt op te komen en lijkt het of zij blijft stilstaan. Zal de zon weer op gang komen en zorgen dat de dagen lengen? Het is of de aarde zijn adem inhoudt: zal de zon weer gaan 'draaien'? Dit thema vind je terug in volksgebruiken waar in de kersttijd, tussen Kerstmis en Driekoningen, niets mocht draaien, geen spinnenwiel, geen koffiemolen. Pas op Driekoningen als de zon duidelijk weer vroeger opkomt ging men langs de deuren met een draaiende ster. Dit is ook het einde van de Heilige Nachten; de tijd tussen de jaren was weer voorbij en het gewone leven kwam weer op gang. Deze Heilige Nachten kunnen gebruikt worden om terug te kijken op het jaar, iedere dag een maand tot je weer bij januari uitkomt. Er zijn ook veel mooie sprookjes waarin het thema twaalf of dertien voorkomt.

Uit "Van herfst tot zomer":
De dertien heilige nachten
"Stille nacht, heilige nacht', zingen we wanneer de kerstnacht daar is. Zij vormt de eerste van een reeks van dertien nachten, die tezamen de kerstperiode dragen. De adventstijdm de tijd van hoop en verwachting, wordt afgesloten. Het grote licht is met Kerstmis op aarde neergedaald, het Jezuskind is geboren.
Tijdens de kerstdagen verblijven we geheel bij deze lichtende geboorte. We zijn zelf een beetje verlicht, een beetje opgetild uit de dagelijkse werkelijkheid. Verlost ook van de duisterns, getuige al het kaarslicht om ons heen. Met stilzwijgen en ontzag herdenken we hetgeen tweeduizend jaar geleden heeft plaatsgevonden.
Zo is Kerstmis zoals wij dat de eerste dagen vieren vooral een herdenkingsfeest, een diepgewortelde herinnering uit een ver verleden. We verplaatsen onze aandacht naar de tijd van toen, zetten een kerststal in onze huiskamer met de herders, de os en de ezel, en centraal daarin Jozef, Maria en het kindje in de kribbe. We beleven de dagen haast in een roes van eerbied, vrede en aanbidding voor hem die daag geboren is.
Deze inkeer en terugkeer naar het verleden blijven de dagen hierna doorwerken. Maar ze veranderen van toon en onderwerp. Des te dichter we bij oud en nieuw komen, des te meer verdwijnt het religieuze aspect. De mensen, aan gespoord door de media, gaan vooral wereldse zaken herdenken. Talloze jaaroverzichten worden op ons losgelaten, met name op het gebied van de politiek en de sport. Persoonlijk gaan we na wat we zelf zoal in het afgelopen jaar gepresteerd hebben. De herdenking van het innerlijke licht verwordt zo in die laatste dagen van het jaar tot een overzicht van onze uiterlijke verworvenheden. Dit laatste heeft niets spiritueels meer.
Tegelijk is dit ook de ontwikkeling die de mensheid in de tijd maakt. Vanuit een besef in vroege tijden dicht bij God te leven, houden we ons in de tegenwoordige tijd in belangrijke mate bezig met onze carriere en het opbouwen van financiele zekerheid. Zo vangen we al een glimp op van hoe de dertien heilige nachten op zichzelf de gehele aarde-ontwikkeling weerspiegelen.
Dan volgt oud en nieuw, na de zevende heilige nacht. Hier wordt de scheidslijn tussen het verleden en de toekomst getrokken. Het oude is achtergelaten, het nieuwe en onbekende ligt in het verschiet. Deze scheidslijn vormt het heden waarin we leven. In ruimere zin leven we altijd op het moment van oud en nieuw, op de scherpe rand tussen verleden en toekomst. Vandaar dat we oud en nieuw zo intens beleven, ieder op zijn eigen manier. We beleven er onze huidige situatie in.
De toekomst, het nieuwe jaar, wat zal die ons brengen?
Het verre verleden kennen we, dat was de geboorte van het grote innerlijke licht, tweeduizend jaar geleden. Daarna volgde het geleidelijk vergeten van de betekenis van deze geboorte, en onze gerichtheid op meer materiële zaken. We weten ook - dat constateren we bij onszelf - dat we ons de eerste dagen van januari van alles voornemen, dat we vol beloftes zijn, alsof we schoon schip willen maken en ons naar een nieuw soort ideaal laten toetrekken. Hoe kan dit?
De laatste van de dertien heilige nachten is die van vijf op zes januari. Dit is de laatste dag in een cyclus. Deze dag zal dus iets van onze uiteindelijke bestemming in zich dragen. Vanaf oud en nieuw tot de zesde januari vormt zodoende onze lange weg tussen het heden en die uiteindelijke bestemming. Met de zesde januari is iets bijzonders aan de hand. Het is namelijk een dubbele herdenkingsdag. Het is zowel de dag van Driekoningen als de dag waarop Johannes de Doper Jezus in de Jordaan doopte. Door deze doop werd Jezus tot Christus, dat wil zeggen, toen daalde Gods Zoon neer in het lichaam van Jezus. Met andere woorden, de zesde januari is naast het feest van Driekoningen tevens de geboortedag van Christus.
Is dit toevallig? Niet als je bedenkt dat de wijzen uit het oosten in feite zieners waren, die in de ster die ze aanschouwden het grote licht van de ziel van Christus herkenden, zoals hijgeboren werd tijdens de doop in de Jordaan. Zodoende waren de drie wijzen in principe helderzienden die in de toekomst konden kijken.
Deze toekomst, het volgen van de innerlijke ster die ons uiteindelijk tot Christus zal brengen, dat is onze bestemming. Dat vertelt ons de zesde januari. Het wordende in ons opnemen, ruimte scheppen voor het bewustzijnslicht dat in ons groeien wil.
Zo reiken de dertien heilige nachten (of de twaalf heilige dagen) tussen Kerstmis en Driekoningen ons een diep geheim aan. Het geheim van de ontwikkeling van de mensheid als geheel, alsmede van ieder mens persoonlijk. Het licht dat eerst van buitenaf op onze aarde neerdaalde en ons van de duisternis verloste, zullen we met vallen en opstaan moeten omvormen tot een licht dat volbewust in onszelf gaat branden.
Dat is de weg die we hebben te gaan, van Jezus in de kribbe tot de Christus in onszelf.