Wat past er nou beter bij iemand die wild is van vilten, dan een wollen huisje?
Juist, we hebben een yurt gekocht!
Het is niet die op de foto, maar om even een beeld te geven.
Hoe we zo tot dit nieuwe avontuur kwamen?
Sinds 2010 heb ik een eigen bedrijfje aan huis. Een heerlijk plekje om te wonen en mijn werk was ook fantastisch. Echt een droom die uitgekomen was. Helaas zijn er problemen ontstaan rondom ons huurhuis, een heel lang verhaal maar het kwam er op neer dat we, na een hoop juridisch getouwtrek uiteindelijk het huis zouden moeten verlaten.
Daar zit je dan. Hoop geïnvesteerd, niet alleen financieel, maar ook veel energie en tijd. Álles gegeven wat ik maar had, keihard mijn best gedaan en dan word word je zó genaaid. Zo voelt het althans.
Om voor ons zelf de (financiële en emotionele) schade te beperken hebben we de knoop doorgehakt en besloten te stoppen met mijn bedrijf en op zoek te gaan naar een alternatief.
Huren wordt 'm niet... We hadden geen zin om de volle mep te betalen voor... ja voor wat? Werken om je dure huis te kunnen betalen, waar je uiteindelijk toch niet helemaal gelukkig mee bent?
Wij besloten het anders te doen en te kiezen voor eenvoud. Rust, ruimte, vrijheid! En terug naar de basis om het maar zo te noemen. Niet meer mee doldraaien in deze malle maatschappij, maar lekker ons eigen ding kunnen doen op ons eigen tempo. Niet meer geleefd worden, maar weer écht gaan leven.
De uitkomst vonden we in een yurt.
In een slapeloze nacht heel impulsief bedacht door lief, ik stond er best wel sceptisch tegenover. Ik, die wel even zelf ons eigen aardehuis oid zou gaan bouwen... Ik dacht dat het wel weer een bevlieging zou zijn. Maar hoe langer we er over dachten, hoe meer het onze redding leek te worden.
In eerste instantie zouden we graag zelf onze yurt willen bouwen.
Dat gaat qua tijd helaas niet lukken.
Daarom zijn we op onderzoek uitgegaan en, na een tweedehands yurt (die overigens nog steeds te koop is!) bekeken te hebben, besloten we toch voor een nieuwe te gaan. Van yurts.be.
Zaterdag 22-02 haalden we hem op, helemaal uit Antwerpen.
Bijna
alles paste op de aanhanger. 1 van de dikke vilten kleden, het
buitendoek, het binnendoek, de touwen om alles vast te knuppen en de
lange houten staanders (om het dakwiel omhoog te houden) moesten mee
in de auto. Gelukkig maar, dat alles in 1 keer mee kon. Op de heenweg
begonnen we hoe dichterbij we kwamen als maar meer te twijfelen of de
aanhanger niet te klein was, de yurt niet te zwaar of het volume te
groot/lang.
We
kregen hulp bij het inpakken van een Mongoolse man, die had dit
varkentje duidelijk vaker gewassen! Heel klein mannetje, maar tjonge,
wat een kracht! Hij sjouwde zo even de loeizware deur op zijn rug
(niet helpen! Dit is de Mongoolse manier!) naar de
aanhanger.
Voorlopig,
tot we een plekje hebben staat de yurt bij mijn schoonouders in de
garage. Het hout is nu nog onbewerkt, dus moet nog in de
lijnoliebeits. Het dakwiel, de tonoo is nu nog open. We moeten even
een manier verzinnen hoe we deze dicht kunnen maken, maar op zo'n
manier dat het deels wel open kan om te kunnen luchten. Stoken en
luchten, dat is heel belangrijk in een yurt, met alle vocht. Vooral
in NL. Waarschijnlijk gebruiken we flexibel plexiglas. Dat hebben
meerdere yurtbewoners zo gedaan.
Voelt
wel heel erg gek hoor, dat we ons eerste huis gekocht hebben! En nog
contant betaald ook, hoevelen kunnen dat zeggen
We
hebben er dan wel geen grond bij, maar goed, daar zijn we nu mee
bezig. Ik denk dat het de eerste 2 a 3 maanden een camping word
vanwege het simpele feit daar daar sanitair bij de hand is. Tenzij we
een andere prachtige plek tegenkomen, dan gaan we dat snel zelf
fixen.
