Vandaag precies twee jaar geleden gaven we, op haar geboortedag, onze lieve oma terug aan de aarde waar ze precies 81 jaar heeft mogen zijn.

Het was ontzettend moeilijk. Zo ziek als ze was, maar nog zo onmisbaar.

Die fantastische, warme, bescheiden, lieve vrouw die leefde voor alles wat haar lief was.

Altijd was ze er voor ons.

Door iedere belangrijke en moeilijke tijd sleepte ze ons

Als ik aan oma denk, denk ik aan de altijd pruttelende pannen met zelfgemaakte jam, 

appelmoes van de appelboom uit haar eigen tuin, 

aan bietjes ingevroren in lege boterkuipjes.
(gelukkig mocht ik deze genen van haar erven)

Aan de aardappels groenten en vlees, wat ze het liefste at

de groente natuurlijk uit eigen moestuin
Waar ik haar als kind mocht helpen boontjes plukken

aan beschuit of vers brood met plakjes tomaat en suiker als ontbijt wanneer ik bij haar logeerde

aan die ene mislukte cake wat haar nog nooit was overkomen

waarvan we giegelend aten tot we buikpijn kregen

aan mijn moderne oma die pizza klaarmaakte in de magnetron

en vergat het plastic er af te halen

De honderden supermarktzegeltjes die ze spaarde

voor haar kleindochters die ooit uit huis zouden gaan

Ontelbare handdoeken en bestek, die tot op de dag van vandaag gekoesterd worden.

Mijn lieve oude oma in haar rode race-auto

De stille, bescheiden maar zo aanwezige warme vrouw

waarvan haar liefde meer zei dan 1000 woorden

Een vrouw die weigerde op een voetstuk geplaatst te worden of  teveel

in de belangstelling moest staan,

maar die smolt wanneer iemand haar verraste met een kleinigheidje of zomaar een belletje pleegde

Gisteren was het precies twee jaar geleden dat ik samen met mijn zusje

ter ere van ons lieve omaatje stopte met roken.

Ieder moeilijk moment, iedere keer dat ik het stoppen bijna opgaf

dacht ik aan mij lieve oma.

Hoe graag ze had gezien dat we stopten met roken

Zeker weten dat haar kracht mij er door heeft gesleept.

Onze laatste peuk

 Ik kan alleen maar hopen dat ik maar half zo veel kracht warmte en liefde heb als mijn oma

dan komt alles goed

Overigens paft zusjelief er weer vrolijk op los, helaas 

Happy birthday tooo meeee!

27 werd ik vandaag.

 /

It was my 27th birthday today

Afgelopen zondag vierde ik samen met lief mijn verjaardag.

De meeste kadootjes kreeg ik toen dus al.

/

My dear and i celebrated our birthday together last sunday

We recieved the most of our presents that day

Ik ben helemaal verliefd op de prachtige groene emaillen broodtrommel.

/

I fell in love with this beautiful breadbox

Precies zo een in deze kleur zag ik een tijd terug bij de kringloop. Ik, domme doos als ik was nam hem toen niet mee. Mijn lieve mams vond deze toevallig bij een andere kringloopwinkel.
Samen met mijn zusje vulde ze hem met heerlijke biologische producten. Wat een feestje om uit te pakken!

/

Filled with lot's of eco-products

Van zusjelief kreeg ik ik daarbij een prachtige boodschappentas.

/

A beautiful bag from my sister

Deze is gemaakt op een (antroposofische) werkplaats voor mensen met een verstandelijke beperking. Ze kaarden, spinnen en weven de wol helemaal zelf! Echt een super leuke werkplaats. Als ik ooit weer de gehandicaptenzorg in ga, zou ik daar wel willen werken.

Lief kreeg de emaille soeppan, mét kookboek en houten pollepels. Aangezien hij daar niet zo van is, ga ik hem voornamelijk gebruiken.

Vanmorgen kreeg ik van lief het laatste deel van de reeks Aardkinderen van J.M. Auel.

Hmm, heerlijk! Ik heb de hele reeks, maar ben begonnen bij deel 3, de mammoetjagers. Deze leende ik ooit van een collega en kwam later de andere delen tegen bij een tweedehands boekenzaak.

Deel 4 las ik vorige week uit en deel 5 ben ik nu in bezig. Aangezien het behoorlijk dikke boeken zijn ben je er wel even mee zoet, maar dat is juist zo fijn aan deze boeken :)

Ik hoop dat ik deel 6 kan bewaren voor de vakantie, maar ben bang dat ik dat niet volhoud!

Bloempjes kreeg ik van oom en tante. Samen met een pakketje met biologische theeën én een zak celebrations(minimars enzo) lekker bio-verantwoord ;)

Lief kreeg van mij dit boek. Leek mij een leuke stukje verdieping voor zijn opleiding

Toos Werkeloos

Vandaag eindigde mijn loopbaan in de gehandicaptenzorg.

Bijna 8 jaar was ik verbonden aan de zelfde stichting.

8 Jaar van ontwikkelen, van ervaringen opdoen. 

Van veel fijne en leuke mensen leren kennen.

Van groeien en houden van mijn vak.
Een vak waarin dingen gebeuren die je niet voor mogelijk hield.

Tóch een fijne en stabiele band opbouwen met die bewoner met ernstige gedragsproblemen.

Toch je grenzen weer durven verleggen.

De meest (te) gekke dingen meemaken.

En veel terug krijgen in de kleinste dingen.

Je verbinden met mensen waarvan je echt gaat houden.

Op een manier die je niet kende.

Je dankbaar voelen dat je dit werk mag (mocht) doen.

Maar ook minder fijne dingen meemaken.

Er word het uiterste van je gevraagd. En vaak zelfs geëist.

Het is niet alleen je werk, maar ook een stukje van je leven.

Dit heb ik met veel plezier, liefde en enthousiasme gedaan.

Tot het niet meer ging. 

Vandaag heb ik afscheid genomen.

Met een heel dubbel gevoel.

Des temeer omdat ik nu officieel werkeloos ben.

Nooit gedacht dat ik een (tijdelijke) uitkering zou moeten aanvragen.

Een goede reden om verder te gaan.

Ik heb nu weer ruimte in mijn hoofd.

Ruimte om te werken aan de toekomst en er het beste van maken.

Ik stap vol vertrouwen dit nieuwe hoofdstuk in.

Ik heb er zin in!

De laatste maanden heb ik gere-integreerd op een crea-groep op een dagcentrum.

Wat een creatievelingen daar!

Dit kreeg ik als afscheidskado.

Mooie, zelfgemaakte spullen.

En van 2 meiden als klap op de vuurpijl een Dove-pakketje, wat ze samen hadden gekocht.

Met als boodschap: 

als je met de kindjes gaat werken kun je eerst nog even een avondje lekker ontspannen.

Zó lief vond ik dat!

Ik ga ze best missen, maar het is goed zo.

Lootjes trekken!

Ik heb het geluk dat ik mag re-integreren op een creabea-groep op een activiteitencentrum voor mensen met een verstandelijke beperking. Vanmorgen hebben we lootjes getrokken en vanmiddag gelijk maar even op stap geweest. Jeetje, wat kun je voor €5 weinig leuks halen zeg!
Dan maar wat grappige dingetjes kopen en er zelf wat leuks van freubelen!!
Dit is het geworden:

De voorkant. Het engeltje en de kerstbal direct naast het waxinelichtje zijn zelfgemaakt.

De achterkant. Ze heeft zulke schattige vleugeltjes vind ik!

Volgens mij staat een witte combinatie wel bij een ieders interieur. Toch?!
Nou hopen dat de persoon die ik getrokken heb zelf niet blogt en/of hier komt...
De foto's zijn ietwat overbelicht, maar het staat zo gezellig en warm, op een donker plekje!

Mijn allereerste blog!

Ik ben dus Yvonne, 26 zomers jong, samenwonend in Zwolle met mijn schatje Arjan en hondje Zenna en werkzaam in de gehandicaptenzorg. Momenteel ben ik herstellende van een burnout. Een mooie kans om het roer om te gooien en dat ga ik doen in de vorm van een (antroposofisch)kleinschalig kinderdagverblijf aan huis. Rustigaan ben ik bezig met alles daar om heen: een nieuw, fijn huis vinden (moeilijk!), alles op een rij zetten en alvast genieten van alles wat de antroposofie te bieden heeft. Die wereld is voor mij nieuw, maar het voelt alsof ik thuis ben gekomen. Eindelijk!
Op deze blog laat ik zien hoe ik in het leven sta, wat mij bezig houd en vooral, wat freubel ik allemaal in elkaar.